Geschiedenis

Historie Fanfare Sint Cecilia Doenrade

 

Oprichting en de beginjaren

 

Fanfare Sint Cecilia werd opgericht in 1919. Bij de oprichtingsvergadering meldden zich 70 aspirant leden. Om instrumenten te kunnen kopen, vroeg men het toen formidabele bedrag van hfl 50,- inschrijfgeld. Een rondgang door het dorp bracht hfl 2000,- op. In verhouding zou dat nu het tienvoudige zijn. Voor de eer en het aanzien van Doenrade had de dorpsgemeenschap heel wat over en het jonge korps stelde hen niet teleur. Onder voorzitterschap van dhr. Vincent Diederen (overigens een oom van de huidige ereleden Math en Vincent Diederen) en onder leiding van dhr. Arnold Hendrikx leerden ze noten lezen en spelen. Al in 1921 waagde de fanfare zich aan haar eerste concours in Terwinselen en eindigde op de tweede plaats. Vele successen zouden volgen.

 

In de twintigerjaren had de fanfare al een reputatie in haar omgeving en ontving geregeld uitnodigingen uit de omringende dorpen om te concerteren. Was de afstand te ver om te lopen, en men was in die tijd wel wat gewend, dan huurde men koetsen. Was de locatie op 'loopafstand' dan ging men te voet, met het instrument op de rug. Zo toog de fanfare op een zondag naar Jabeek, maakte een rondgang door het dorp en gaf een concert. Vervolgens liep men naar Schinveld voor een tweede concert. De marsen, concerten en het bier werden de vaandeldrager te veel en hij liet het vaandel in Schinveld achter. Hoe hij en het vaandel weer in Doenrade terecht kwamen, vertelt de historie niet.

 

Rond 1923, werd de eerste echte dirigent aangesteld in de persoon van Henri Henssen, eigenaar van de stroopfabriek Canisius te Schinnen. Deze Henri Henssen was tevens als dirigent verbonden aan de fanfare van Puth. Naast het leiden van de wekelijkse repetitie op zondagochtend was dirigent Henssen ook verantwoordelijk voor de opleiding van de (aspirant) muzikanten. In 1930 kwam onze fanfare onder zijn leiding op een concours in Beek bij Nijmegen uit in de eerste afdeling. Men behaalde een eerste prijs met lof der jury en de directeursprijs. Redenen te over voor een groot feest in Doenrade.  In 1934 werd een vergelijkbaar succes geboekt op een concours te Amersfoort. Rond die periode was het voorzitterschap van de fanfare inmiddels overgegaan in handen van dhr. J. Boesten. 

 

Helaas is veel informatie uit de eerste 40 verenigingsjaren verloren gegaan, maar uit enige aantekeningen van oud-secretarissen, die bewaard zijn gebleven, valt op te maken dat in dit grijze verleden ook al veel aandacht werd besteed aan de sfeer binnen het korps. Kienavonden, toepconcoursen, bonte avonden, toneel, uitstapjes naar bijvoorbeeld het Evoluon in Eindhoven èn muziekwedstrijden of uitvoeringen stonden veelvuldig op het programma van de vereniging, al waren de uitvoeringen wat minder talrijk dan nu het geval is.

 

De jaren veertig en vijftig: gestage uitbouw van de vereniging

 

In de oorlogsjaren werd de fanfare evenals het verenigingsleven in de omliggende dorpen in een ruststand gedwongen. Na de oorlog pakte men de draad echter weer snel op. In 1947 was dirigent Henssen ruim vijfentwintig jaar als dirigent aan onze vereniging verbonden. Om dit heugelijk feit te vieren werd een feest georganiseerd. Op initiatief van enkele fanfareleden werd een vocaal ensemble samengesteld dat de jubilaris met een aantal zangstukken zou fêteren. De eerste repetities van dit ensemble vonden plaats in de bakkerij van fanfare-bestuurslid dhr. Jos Heunen waarbij het koor geleid werd door diens broer dhr. Theo Heunen. Dit initiatief sloeg zo goed aan binnen de Doenraadse gemeenschap dat men nog in datzelfde jaar overging tot de oprichting van het Gemengd Koor Crescendo dat (hoe kan het ook anders) onder leiding kwam te staan van dhr. Theo Heunen, een rol die hij ruim veertig jaar zou blijven vervullen. In het jaar 1948 nam Doenradenaar Theo Heunen tevens de dirigeerstok van dirigent Henssen over bij onze fanfare. Door zijn muzikaliteit was dirigent Heunen in staat het korps naar een hoger niveau te leiden. Met succes werd deelgenomen aan concoursen waarbij een stabiele positie in de afdeling ‘Uitmuntenheid’ werd verworven. Begin jaren vijftig kwam het korps ook in het bezit van haar eerste vorm van uniformering. Buiten het tot dan toe gangbare ‘zondagse pak’ droegen de fanfareleden een uniformpet naar model van de Franse gendarmerie. In de jaren vijftig was het voorzitterschap in handen van dhr. Hubert Offermans, die voordien al als secretaris binnen de vereniging actief was geweest. De vereniging van toen kende haar verplichtingen binnen de gemeenschap maar schroomde niet om de Doenraadse muzikaliteit buiten de dorpsgrenzen uit te dragen. Zo vertrok de fanfare op 30 juni 1956 naar Rüppurr in de buurt van Karlsruhe voor haar eerste (buitenlandse) concertreis. Toeval of niet, Gemengd koor Crescendo vertrok diezelfde zaterdagmorgen naar Daxlanden, eveneens in de buurt van Karlsruhe op zo’n 15 km van de plek waar de fanfare was neergestreken. In 1957 bracht de Musikverein Daxlanden reeds een tegenbezoek aan Doenrade wat in 1972 nog een keer herhaald zou worden.

 

Speurend in de beperkte aantekeningen kan gesteld worden dat elk jaar dat de vereniging actief kon zijn, één evenement rotsvast in de agenda van de vereniging verankerd was en gelukkig nog steeds is. Het feest van onze patrones, de “Sint Ceciliaviering” wordt ieder jaar trouw door de leden gevierd. Ook rond de jaren vijftig was dit al het geval waarbij naast de leden ook de donateurs (achterban) en enkele genodigden centraal stonden. In die jaren begon men de festiviteiten op zondagochtend met een Eucharistieviering die muzikaal werd opgeluisterd met een Andante waarna er een muzikale rondgang door het gehele dorp werd gemaakt. ’s Avonds volgde dan een gezellig samenzijn met kienen, toneel, buutereedners of een (dans)orkest. Terugkomend op de muzikale rondgangen is het interessant om te melden dat deze rondgangen in die jaren een echte ‘mammoet’- onderneming waren. Er werd ‘rondgetrokken’ van ‘Aan de Bek’ bij de grensovergang naar Hillensberg (waar in die tijd een café gevestigd was), door het dorp naar Kasteel Doenrade (‘Doonderhuuske’), waar in die tijd het Sint Anna Gesticht ondergebracht was. Het bestuur van deze instelling (een verzorgingstehuis voor oude mannen en herstellende mijnwerkers) nam aldaar het defilé af, hetgeen de fanfare een enveloppe met inhoud opleverde (ca. 10% van het totale donateursbedrag in die tijd!). Vervolgens begaf men zich weer op weg richting Windraak waar de rondgang afgesloten werd. Onderweg bezocht men ook alle café’s van Doenrade (een kleine 10 destijds!). In die jaren was een zondagswet van kracht die openbare muziek tot 13:00 uur verbood. Ondanks dit verbod begon men in 1955 toch aan de muzikale rondgang. Onderweg van ‘Doonderhuuske’ naar de Windraak werd het korps echter onverwacht verwelkomd door de “sterke arm” uit Munstergeleen. Deze wist wel hoe laat het was (later dan 13:00 uur), maar ook dat je voor deze activiteit een aparte vergunning nodig had én dat die er niet was. Einde oefening dus tot ’s avonds. In 1954 werd een vernieuwd instrumentarium ingezegend waarna in 1959 met gepaste trots een nieuw vaandel meegevoerd kon worden. In 1961 namen enkele fanfareleden het initiatief tot oprichting van kapel ‘De Kaafbloazers’.

 

De jaren zestig, zeventig en tachtig: muzikale bloei

 

In 1962 droeg dirigent Heunen de dirigeerstok van onze fanfare over aan dhr. N. Muijtjens uit Nuth. Onder leiding van deze dirigent groeide de fanfare verder. Door zijn gedreven aanpak bleef dirigent Muijtjens gedurende vele jaren een gerespecteerd dirigent bij onze vereniging. Midden jaren zestig werd dhr. Jos Otermans gekozen tot voorzitter van de fanfare. Zijn voorzitterschap zou een lange periode van verdere uitbouw en (muzikale) bloei van de vereniging inluiden. Tevens werd in 1964 Mr. Nic Beckers uit Sittard benoemd als de eerste beschermheer van onze fanfare. Hij overleed echter in het jaar van zijn benoeming vandaar dat dhr. Joseph Feijts in 1964 werd geïnstalleerd als beschermheer. In de jaren zestig konden de leden door de inspanningen van velen ook gehuld worden in de eerste echte uniformen. Eind jaren zestig, begin jaren zeventig werd tevens het initiatief genomen tot oprichting van een drumband, die een aantal jaren als actief onderdeel van de vereniging fungeerde. Helaas bleek dit initiatief na een aantal jaren niet levensvatbaar waardoor de fanfare op straat weer uitsluitend door de slagwerkers van het korps aangevoerd wordt. In de jaren zeventig wist de fanfare nog steeds onder bezielende leiding van dirigent Muijtjens een plek te verwerven in de ‘Ereafdeling’. Er werd succesvol deelgenomen aan concoursen van de Limburgse Bond maar ook van de Brabantse Bond. Midden jaren zeventig werden de uniformen vervangen door een in het oog springend groen uniform met kolbak wat ruim 15 jaar beeldbepalend zou zijn voor het uiterlijk van de fanfare. In 1974 start de vereniging met de organisatie van een jaarlijkse Luikse Markt, die momenteel onder de naam jaarmarkt ‘Onder de Poorten’ nog steeds georganiseerd wordt.

 

Rond 1980 nam dhr. René Pisters de muzikale leiding over het Doenraads fanfarekorps op zich. Met hem werd op hoog niveau muziek gemaakt. In 1978 werd dhr. Jo Otermans als zoon van de voorzitter en als spelend lid gekozen tot bestuurslid. In 1985 werd hij tot voorzitter van de fanfare gekozen als opvolger van zijn vader die zich ruim twintig jaar onvermoeid en vol overgave had ingespannen voor ‘zijn’ fanfare. Jo volgde dit goede voorbeeld gedurende een net zo lange periode. Midden jaren tachtig bezocht de fanfare het Duitse Sünching voor een meerdaagse concertreis. In 1989 werd de vereniging bij gelegenheid van haar 70-jarig jubileum andermaal in het nieuw gestoken, dankzij het werk van een uniformenfonds en de daarbij horende externe financiële ondersteuning. De vereniging bleef aan haar vijfjaarlijkse concoursverplichting voldoen waarbij men telkens succesvol in de ‘Ereafdeling’ uitkwam. Eind jaren tachtig bestond de vereniging uit zo’n zestig muzikanten. 

 

De jaren negentig tot heden: verjonging, revitalisering en een veelbelovende toekomst

 

Begin 1991 verloor de vereniging haar beschermheer, dhr. Joseph Feijts, maar reeds in 1992 werd dhr. René Dormans als zijn opvolger benoemd. Op zijn initiatief werd in datzelfde jaar een ‘Club van Honderd’ opgericht. In 1991 werd tijdens een bondsconcours te Maasbracht voor de laatste keer succesvol deelgenomen in de ‘Ereafdeling’. Na het behalen van een eerste prijs kwam de gewenste ruimte om te werken aan instroom van nieuwe leden op een juist muzikaal nivo. Daartoe werd vanaf 1992 gefaseerd een opleiding “nieuwe stijl” ingevoerd met een team professionele muziekdocenten. Ook was in de jaren negentig een Jeugdensemble actief. Jammer genoeg bleek het moeilijk om het hoge muzikale niveau, dat tot dan toe was gecontinueerd, op peil te houden. Mede door de verjonging van het korps moest men besluiten om enkele stappen terug te doen. Desalniettemin kende het korps onder leiding van de achtereenvolgende dirigenten Rafaël Coenen, Sandro Moretti en Louis Hensgens muzikale hoogtepunten, zoals twee concertreizen naar Korlingen respectievelijk Ieper en vele prachtige concerten. In 1995 werd het verenigingsvaandel gerestaureerd zodat het weer als herkenbaar beeldmerk van de fanfare tijdens al haar optredens gepresenteerd kon worden.

 

In 2001 kwam het korps onder leiding te staan van dirigent Ralf Jacobs, afkomstig uit Ulestraten. Na een afwezigheid van 10 jaar op het concourspodium van de Limburgse Bond van Muziekgezelschappen nam de fanfare in 2002 weer deel aan een concours in de eerste afdeling. Helaas kregen het korps en dirigent de zo gewenste eerste prijs niet toegekend, maar de vereniging bleek gelukkig over voldoende veerkracht te beschikken om deze tegenslag te weerstaan. In 2003 werd een start gemaakt met een revitalisering van de fanfare. Er werd een bestuurlijke verjonging doorgevoerd. Na bijna 19 jaar nam dhr. Jo Otermans afscheid van zijn voorzittersfunctie, waarna hij in het bijzijn van de complete fanfare familie op 16 november 2003 werd benoemd tot Erevoorzitter. Twan Schevers die voorheen als bestuurslid en secretaris actief was, werd in 2003 tot voorzitter verkozen. Niet alleen het bestuur onderging een verjonging ook binnen de gelederen van de vereniging heeft de laatste jaren een sterke aanwas van jeugdige muzikanten plaatsgevonden. Met enthousiasme en een positieve, frisse uitstraling wordt gewerkt aan een verdere uitbouw en verhoging van de (muzikale) kwaliteit. Sinds 2003 organiseert de fanfare regelmatig Music Nights waarbij het plezier in de muziek voor zowel muzikanten als toehoorders voorop staat. In 2007 en 2008 kon Fanfare Sint Cecilia laten zien en horen waartoe een mooie vereniging uit een kleine dorpsgemeenschap in staat is. Tijdens het Bondsconcours 2007 van de Limburgse Bond van Muziekgezelschappen te Roermond behaalde de fanfare o.l.v. Ralf Jacobs 87.67 punten in de 5de divisie. Goed voor het Limburgs Kampioenschap en een promotie naar de 4de divisie. Met dit resultaat werd ook deelname aan de Nationale Kampioenswedstrijd Fanfare te Arnhem afgedwongen, waar de vereniging op 8 maart 2008 voor het eerste in haar historie beslag wist te leggen op de titel Nederlands kampioen 5de divisie sectie Fanfare, met een puntentotaal van 87.17 punten.

 

In 2009 bestond de vereniging 90 jaar en dat werd groots gevierd tijdens een feestweekend in juni. Bij gelegenheid van dit jubileum was tevens een uniformenfonds actief. Met veel dank aan alle sponsoren en de leden van dit uniformenfonds kon de vereniging zich al tijdens het feestweekend in nieuwe uniformen presenteren. De festiviteiten werden in oktober nog eens dunnetjes overgedaan met een grandioos promsconcert in de Hanenhof te Geleen waar de Fanfare een hele avond lang het podium deelde met gemengd koor Crescendo en de Aubelband uit Sittard. Tevens verleenden aan dit concert de bekende sopraan en musicalster Janine Kitzen, zangeres Yvette Keijzers en zanger Erik Moonen hun medewerking. Twan Schevers gaf eind 2009 aan zijn functie als voorzitter neer te willen leggen. Tijdens de ledenvergadering begin 2010 werd hij bedankt voor zijn inspanningen voor de vereniging.

 

Begin 2011 kwam na bijna vijftig jaar staat van dienst een einde aan kapel de Kaafbloazers. Door de fanfare werd er voor gekozen om in 2011 wederom o.l.v. Ralf Jacobs deel te nemen aan het bondsconcours van de LBM. Op zondag 23 oktober j.l. behaalde de fanfare uitkomend in de 4de divisie een puntentotaal van 88.33 punten waarmee de fanfare winnaar in de 4de divisie werd, promoveerde naar de derde divisie en bovendien het hoogst aantal punten van de hele concoursdag bij elkaar wist te spelen.

Anno 1919

Fanfare Sint Cecilia Doenrade